Don’t cry for me Argentina…

Posted on 30/12/2011

2


Ακούγοντας πολλούς να σπεύδουν να συγκρίνουν την κατάσταση της Ελλάδας με αυτή της Αργεντινής, προ δεκαετίας, θα ξεκινήσω μια μικρή ανάλυση για τις ομοιότητες  και τις διαφορές των δύο περιπτώσεων. Για τους νοσταλγούς ή όψιμους υποστηρικτές της επιστροφής στη δραχμή έχω για αρχή να παραθέσω το απόσπασμα από τη συνέντευξη που έδωσε ο γνωστός Σεμπάστιαν Λέτο στο »Κ» της Καθημερινής της περασμένης Κυριακής:

Συγκρίνοντας την κατάσταση στη χώρα του το 2001 με την κατάσταση στην Ελλάδα του σήμερα, τόνισε χαρακτηριστικά: «Το 2001 ξυπνήσαμε ένα πρωί και μας ανακοινώθηκε σε κάθε οικογένεια, πως όσα χρήματα είχαμε στην άκρη απλώς εξαφανίστηκαν. Για να επιβιώσουμε ανταλλάσσαμε πράγματα μεταξύ μας. Και εδώ τα προβλήματα αρχίζουν να γίνονται εμφανή -απεργίες, διαδηλώσεις, οι άνθρωποι αντιδρούν και υπάρχει μια ατμόσφαιρα κοινωνικού πολέμου. Στην Ελλάδα υπάρχει κρίση, λιτότητα, στην Αργεντινή όμως επήλθε κατάρρευση».

Για το πώς βίωσε ως παιδί την κρίση, είπε: «Την βίωσα την κρίση, αλλά ως παιδί. Αυτοί που ένιωσαν την κρίση στο πετσί τους ήταν οι γονείς μου. Πολύ επώδυνη περίοδος. Ο πατέρας μου έμεινε απλήρωτος για έναν ολόκληρο χρόνο  από την δουλειά του. Φανταστείτε τι συνέπειες είχε αυτό για την ζωή της οικογένειας, που ήταν απολύτως εξαρτημένη από τον μισθό του. Εκατομμύρια συμπολίτες μου βίωσαν παρόμοιες καταστάσεις. Δεν είχαν χρήματα για να καλύψουν ούτε τις  πιο βασικές ανάγκες  του ανθρώπου, το φαγητό και την ένδυση. Η αλήθεια είναι ότι η κρίση  στην Ελλάδα δεν με αγγίζει άμεσα. Δεν την αντιλαμβάνομαι καθημερινά, ίσως γιατί αποφεύγω το κέντρο της πόλης, όπου τα προβλήματα συσσωρεύονται. Ξέρω βέβαια τι συμβαίνει. Αλλά για να είμαι ειλικρινής δεν την βιώνω».

Τα πρώτα συμπεράσματα δικά σας.

 

Advertisements
Posted in: Personal